Afdrukken
Aandacht voor Israël is belangrijk. Dan moeten we niet alleen denken aan de Staat Israël, maar aan alle Joden, zowel die binnen als buiten Israël wonen.
Waarom deze aandacht voor Israël? Dat komt omdat Israël het uitverkoren volk van God vormt. Het is het volk waaruit onze Heer en Verlosser Jezus Christus is voortgekomen.
 
Vanouds heeft de Vrije Evangelische Gemeente aandacht voor Israël. Wij geloven in een toekomstig herstel van Israël op grond van de Bijbelse profetieën.
Meer dan ooit hebben Israël en de Joden onze steun en ons gebed nodig. Het antisemitisme komt nog steeds veelvuldig voor. Ook is de berichtgeving in het nieuws omtrent de Staat Israël vaak behoorlijk eenzijdig en negatief. Laten we daarom als vrienden rondom Israël en de Joden staan en bidden voor de vrede van Jeruzalem, waartoe Psalm 122 ons oproept.
 
Binnenkort komt er hier nog meer informatie. We verwijzen u graag door naar de website van onze zuster gemeente de VEG in Oldebroek (https://www.vegoldebroek.nl/israel/).
 
Log in voor meer informatie.
 
Afdrukken

Als U de Zoon van God bent , door Julia Blum*

De Messiaanse voorganger Reuven Berger schrijft o.a. in het voorwoord: “Julia Blum neemt ons in dit boek mee op een pelgrimstocht naar het hart van God. Het zal velen helpen om Zijn Wezen dieper te begrijpen en hoe Hij Zich openbaart door Zijn liefdesrelatie tot Israël, in het bijzonder de roeping en verkiezing van Israël.”

Aan de hand van enkele Bijbelse figuren, het offer van Abraham, het lijden van Job, de relatie tussen Jozef en Benjamin en de ziekte en opstanding van Lazarus, schildert Julia Blum Gods diepe verhouding tot Israël, dwars door onbegrijpelijke diepten heen. Dit boek geeft geen antwoord op vragen waardoor onze kennis wordt vergroot. er wordt ons geen kennis in rationele zin toegevoegd maar de levende Heer spreekt door Zijn levend Woord door deze gebeurtenissen tot ons, zodat wij het Vaderhart beter leren kennen en inzicht krijgen in Zijn grote liefde voor Israël. En dat is een geweldige verrijking! Het boek is een poging om het geheim van de uitverkiezing van Israël onder woorden te brengen.

De vraag wordt gesteld: “Wat is de werkelijke betekenis van Gods uitverkiezing van Israël. Voor welk doel werd er een volk uitverkoren waarvan het aardse lot altijd lijkt te bestaan uit … lijden?”

Eén van de meest ongewone gebeurtenissen in de geschiedenis van Israël vindt plaats op de berg Moria, waar Abraham de handen van zijn geliefde zoon vastbindt en hem eigenhandig op het altaar legt. Tijdens Rosh Hashanah, de eerste dag van het Joods Nieuwjaar wordt in alle synagogen dit verhaal van de binding van Izaäk gelezen. Waarom is het zo belangrijk voor Joden? Waarom moest de vader zijn zoon offeren. Wie was deze zoon? Waar staat de ram voor?  

Algemeen wordt aangenomen dat Izaäk een beeld is van de Zoon van God op weg naar Zijn kruisiging. Maar is dit terecht? Yeshua, de Zoon, die door de hemelse Vader werd geofferd, kwam bewust en uit vrije wil. Hij wist alles wat Hem zou overkomen. Hij wist dat Hij het Lam was, dat geslacht is sinds de grondlegging der wereld. Izaäk daarentegen volgde onderdanig zijn vader. Hij begreep niet dat hij het lam zou worden. Izaäk is een beeld van Israël. Waarom dit lijden, dit offer?

Het inzicht in het lijden in de geschiedenis van Job is niet: voor welke zonde doet Hij Job dat aan, maar: met welk doel? De grote Aanklager begon met kwaadspreken over Job bij God, maar hij die komt “om te stelen, te slachten en verloren te laten gaan” (Joh. 10:10) was pas tevreden toen hij erin slaagde om Job ook door zijn vrienden te belasteren. In het laatste hoofdstuk komen we erachter dat God nog steeds Job liefheeft en dat Hij hem niet heeft verlaten. Maar totdat het laatste hoofdstuk aanbreekt, is de verleiding om Job te veroordelen (en op eigen inzicht af te gaan) buitengewoon groot. Is het lijden van Job en de beschuldigingen van zijn vrienden exemplarisch voor het lijden van Israël door de christenheid?

Een beeld van de Here Jezus wordt al in het boek Genesis geschetst in de geschiedenis van Jozef, die zij broeders zou redden van de hongerdood met het doel om een groot volk in het leven te behouden (Gen. 50:20). Maar waarom gaf Jozef dan de opdracht om zijn beker juist in de zak van Benjamin te doen en niet in de zak van de andere broers. Was de relatie van Jozef met Benjamin anders dan met zijn andere broers? Wat wil de Geest van God duidelijk maken door die speciale gebeurtenis met Benjamin? Heeft dat iets met Israël te maken? En hoe dan?

In het hele Nieuwe Testament staat er maar twee keer dat Jezus weende – eenmaal om Jeruzalem en eenmaal om Lazarus. Door de tranen van Yeshua hielp de Heer de schrijfster te zien dat in de ziekte en opstanding van Lazarus de uitverkiezing van Israël wordt weerspiegeld. De geschiedenis is bekend. En er was iemand ziek, Lazarus van Bethanië, zo begint Johannes 11. Alle vragen aan en de reacties van de Heer zijn niet aan Lazarus gericht maar aan de anderen: de discipelen, de zusters en de omstanders. En waarom? De Heer koos Lazarus, die Hem liefhad, uit om te lijden, zelfs te sterven opdat de harten van al die anderen veranderd en herboren konden worden. Daarom is deze geschiedenis zo’n belangrijke sleutel om ten diepste de bestemming van Israël te verstaan.

Dit boek is niet bedoeld om zomaar de tijd door te komen. Het is een boek, waarin verborgen zaken worden geopenbaard aan hen, die ernaar verlangen om de Heer te leren kennen en om Zijn weg met Israël te verstaan. Een speciale weg die wij, in al onze betrokkenheid met Israël, nauwelijks hebben kunnen begrijpen.

Van harte aanbevolen!!

De auteur, Julia Blum is een Jodin uit Estland die tot geloof kwam in Jezus en na de val van het IJzeren gordijn naar Israël emigreerde. Ze kreeg antwoord op haar kwellende vraag waarom haar volk bijna 2000 jaar zoveel rampen en lijden overkwam. In dit boek doet zij verslag van haar geestelijke opwekkingstocht.

Het boek is verkrijgbaar bij uitgeverij Toetssteen (https://toetssteen-boeken.nl/)   en kost € 18,95.  

 

 

 


* Julia Blum is professor Bijbels Hebreeuws aan de Rosen School of Hebrew en geeft les aan het Israel Institute of Biblical Studies te Jeruzalem.

Afdrukken

Recensie: De misleidingsindustrie – auteur: Els van Diggele[1]

Versie: 03-11-2019

De ondertitel van dit boekje luidt: “Hoe Nederlandse media ons dagelijks beetnemen, een pamflet”. Op welk vlak worden wij op grote schaal misleid? Een intrigerende vraag. Els van Diggele is journaliste van beroep. Haar focus ligt op de vrije nieuwsgaring en zij is kritisch op eenzijdige berichtgeving. Zeker als belangrijke nieuwsfeiten buiten beeld gehouden worden. Zij heeft jarenlang in Israël (in een kibboets, in Tel Aviv en in Jeruzalem) en in de Palestijnse gebieden (in Ramallah) gewoond. Zij kent daardoor de Palestijnse problemen van binnenuit. In een lezing[2] vertelde zij dat tussen 1948 en 1967 in Nederland met veel sympathie gekeken werd naar Israël en het Joodse volk. Na de Zesdaagse oorlog in juni 1967 is dat beeld langzamerhand gekanteld en is er meer sympathie gegroeid voor de Palestijnen, eigenlijk de Arabieren op de Westbank. De Palestijnen worden nu gezien als “onderdrukte, achtergestelde mensen”, die leven in door Israël bezet gebied, terwijl Israël wordt gezien als de “machtige bezetter en onderdrukker”. Omdat Els van Diggele in de Palestijnse gebieden gewoond heeft, weet zij hoe de onderlinge verhoudingen tussen Palestijnen verstoord zijn. Er zijn al jarenlang geen democratische verkiezingen meer gehouden en de huidige ‘president’, Abbas, zit al jarenlang op zijn presidentiële zetel. Deze president ontkent de Holocaust en vindt dat heel Israël aan de Palestijnen toebehoort. Geen ruimte voor Israël dus. Ook houdt hij met valse beloften het zogenaamde ‘Palestijnse vluchtelingenprobleem’ in stand, en dat terwijl de Arabische leiders zelf hun volk opgedragen hebben om weg te trekken. En dan is er de onderlinge machtsstrijd om wie Abbas gaat opvolgen. In de Palestijnse gebieden is er veel corruptie, veel onderlinge intimidatie en grootschalige onderdrukking. Elementaire vrijheden worden ingeperkt: het gebrek aan vrijheid van meningsuiting, van godsdienstvrijheid, van persvrijheid en van onafhankelijke rechtspraak. “De Palestijn kent die vrijheden niet”. En er is strijd tussen Abbas en de machthebbers in de Gaza-strook. Van Diggele wijst er in haar boekje op dat de belangrijkste Nederlandse nieuwsbronnen aan die interne Palestijnse spanningen[3] voorbij gaan. Dat is blijkbaar niet belangrijk genoeg om te beschrijven. Tenzij dat nieuws in het licht gezet wordt van Israël als bezettende macht. Onder het motto: ‘No Jews, no news’.                                                                De misstanden van de Palestijnse overheid blijven buiten beeld: de armoede, de werkloosheid, de uitzichtloosheid, de rechtsongelijkheid, het financieel misbruik van (inter)nationale subsidiegelden, de rijkdom en het machtsmisbruik van de Palestijnse leiders.                                                                                       Niet dat Van Diggele geen kritiek heeft op Israël. Nee, daar geeft zij ook voorbeelden van. Haar kritiek richt op het eenzijdige berichtgeving, die de mainstream Nederlandse pers in stand houdt: Israël is slecht en de Palestijnse bevolking is het slachtoffer van Israël.

Wat maakt dit boekje nou tot een bijzondere leeservaring? Het doet een boekje open over eenzijdigheid in de berichtgeving, die partijdigheid tot een standaard maakt. Er is sprake van nalatigheid om balans te brengen in meerzijdige nieuwsvoorziening, terwijl onpartijdige journalistiek de geldende mores moet zijn. Wat dat betreft is dit “pamflet’ een eye-opener! Van harte aanbevolen.

Bob de Raadt – Werkgroep Israël & VEG De Ark.

 


[1]Els van Diggele (2019) – De misleidingsindustrie. Hoe Nederlandse media ons dagelijks beetnemen; een pamflet – Uitg. De Geus, Amsterdam.

[2]Op 12 oktober 2019, bij Christenen voor Israël - Nijkerk; een lezing in het kader van het programma ’Israël Thema Talks’.

[3]Zie het boek van Els van Diggele ‘We haten elkaar meer dan de Joden. Tweedracht in de Palestijnse maatschappij. Uitg. Atheneum-Polak & Van Gennep, Amsterdam, 2017.